Από ένα τραγικό παιχνίδι της τύχης,ο Γκοντάρ είχε γυρίσει ένα μεγάλο μέρος της ταινίας του,”Film Socialisme” (2010),στο κρουαζιερόπλοιο Costa Concordia,που ναυάγησε πριν λίγες μέρες.Σε αυτή την ταινία,μέσα από μια κρουαζιέρα στη Μεσόγειο πάνω σε ένα πλοίο,”ναό της διασκέδασης”,ο Γκοντάρ κατέθετε,εν είδει διαθήκης,τους φόβους του για το τέλος του πολιτισμού.
Ωστόσο η ιστορία έμελλε να έχει συνέχεια.
Το ναυάγιο της Ευρώπης που τον απασχολούσε τότε,έρχεται να συναντήσει σήμερα ένα πραγματικό ναυάγιο.Το πλοίο λοιπό από συμβολικό γίνεται,κατά κάποιο τρόπο,πραγματικό και εγώ βρίσκομαι να αναρωτιέμαι πάνω σε αυτό το αναποδογύρισμα της τάξης των πραγμάτων…
Η σύμπτωση έχει κάτι το τρομακτικό!Γνωρίζουμε ωστόσο (στη συνέχεια του Φρόυντ) κάποιες περιπτώσεις όπου το συμβολικό μετατρέπεται σε πραγματικό.΄Ετσι,π.χ.,ένα σύμβολο που συνδέεται με κάποιο ψυχικό τραύμα,μπορεί να εκφραστεί ως πραγματική αρρώστεια στο σώμα του πάσχοντος ανθρώπου,ως “σύμπτωμα”. Θα μπορούσε μια ολόκληρη κοινωνία που νοσεί να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο;
