Αναρτήθηκε από: mageo | 9 Μαΐου 2010

Η εξάρτηση από το πετρέλαιο είναι θεραπεύσιμη;


Μαύρο πουλί,πουλί της δυστυχίας…

Μεταξύ των άλλων εξαρτήσεων που ταλαιπωρούν τις σημερινές κοινωνίες,η εξάρτηση από το πετρέλαιο φαίνεται να είναι από τις δυσκολότερα θεραπεύσιμες.Το χειρότερο:τη θεωρούμε αναπόφευκτη,αυτονόητη,αναγκαία.

Μιλάμε για τους τεχνητούς παραδείσους των ναρκωτικών ,αλλά συνάμα συνεχίζουμε να καταστρέφουμε τους τελευταίους αληθινούς παραδείσους επι της γης.’Ενας από αυτούς,το Δέλτα του Μισσισιπή στη Λουϊζιάνα,ένας «προστατευμένος»(…) υδροβιότοπος ,που φιλοξενεί μεταξύ των άλλων-χιλιάδες αποδημητικά πουλιά,αύριο μπορεί να μην υπάρχει πια.Η πετρελαιοκηλίδα,μετά την έκρηξη της πλατφόρμας της BP,προχωράει ανεξέλεγκτη προς τις ακτές. Η BP είχε υποτιμήσει,λέει,τον κίνδυνο…

Η Λουιζιάνα,ακόμη ένας χαμένος παράδεισος;

Advertisements

Responses

  1. Ένα μαύρο-πίσσα πουλί, μαύρο από πίσσα! Είναι κατά τη γνώμη μου η εικονογράφηση του σύγχρονου πολιτισμού μας .Είναι Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΑΣ.
    Πόσο σχετίζεται όμως το μαύρο πουλί στην ακτή της Λουιζιάνας με το ΔΝΤ και τον καπιταλισμό; Υπάρχει σύνδεση ή αυτή βρίσκεται στο άρρωστο κεφάλι ενός αμετανόητου, απλοϊκού, ανεύθυνου αριστερού, που δεν έχει λύσεις, που δεν έχει απάντηση στο τι κάνουμε τώρα, που μένει με το στόμα ανοιχτό όταν του λένε ότι το ομόλογο λήγει στις 19 Μάη και δεν έχουμε τα λεφτά;
    Για να σκεφτούμε λίγο:
    Αναντίρρητα κινητήρια δύναμη και μπούσουλας του μόνου συστήματος που υπάρχει σήμερα είναι το κέρδος, η συσσώρευση πλούτου, από λίγους.
    Αυτό είναι αυτοσκοπός σε σημείο που να υπάρχει τύφλωση για τα προβλήματα που επιφέρει, προβλήματα που σχετίζονται με την επιβίωση του ανθρώπου και των άλλων εμβίων όντων του πλανήτη.(Δεν κινδυνεύει ο πλανήτης, ακόμα και μετά από μια περιβαλλοντική καταστροφή με απώλεια του 80% των ειδών, η εξέλιξη θα δώσει πάλι μια νέα βιοποικιλότητα)
    Μέσα σ΄ αυτό το αδυσώπητο κυνήγι του κέρδους αναπτύσσονται τεχνολογίες που εφαρμόζονται άμεσα και οδηγούν, παράδειγμα, στην άντληση υποθαλάσσιων κοιτασμάτων πετρελαίου, από βάθος χιλιομέτρων, χωρίς παράλληλα να υπάρχει η τεχνολογία που θα αποτρέπει ή θα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά το πρόβλημα όταν αυτό εμφανιστεί. (Δεν ξέρουν και δεν μπορούν τώρα να ταπώσουν το υποθαλάσσιο πηγάδι και έτσι το πετρέλαιο θα βγαίνει και θα βγαίνει……)
    Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι η ανάγκη για πετρέλαιο, που οδηγεί τα πράγματα, κατ΄ ανάγκη, σε τέτοιες πρακτικές. Αυτό δεν είναι όμως αλήθεια.
    Οι ΗΠΑ για παράδειγμα δεν θέλουν να έχουν αντιρρυπαντικά αυτοκίνητα γιατί θα μειωθεί η κατανάλωση καυσίμων και άρα τα κέρδη των 7 αδελφών (μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες) που είχαν «εκλέξει» Πρόεδρο (Μπους) και αντιπρόεδρο (Τσένυ) και δεν δέχονται να εφαρμόσουν κανένα μέτρο για περιορισμό των εκπομπών CO2. (Κοπεγχάγη)
    Το μοντέλο του υπερκαταναλωτισμού που επικρατεί και επικροτείται έχει ένα και μόνο στόχο: το κέρδος κάποιων! Δεν προσφέρει ούτε καν επίπλαστη ευτυχία. Όταν ξέρεις ότι θα πεθάνεις στο ράντσο τι να τα κάνεις τα 10 ζευγάρια παπούτσια; Όταν η βασική σύνταξη θα είναι 360 ευρώ; Όταν θα δουλεύεις 40 χρόνια δηλαδή μέχρι τα 67-70, αν βέβαια δεν είσαι άνεργος (πολύ πιθανό) από πολύ νωρίτερα;
    Συμπέρασμα 1ο
    Ότι αποφέρει κέρδος είναι ελεύθερο να πράττει ακόμα και όταν καταστρέφει
    Ότι δεν αποφέρει άμεσα κέρδος, ακόμα κι αν θέτει σε κίνδυνο τη ζωή στον πλανήτη εξοβελίζεται, λοιδορείται κλπ.(Κιότο Κοπεγχάγη)
    Συμπέρασμα 2ο
    Τα πουλιά και τα παιδιά του 3ου κόσμου (μετ΄ ου πολύ και του 2ου και του 1ου )είναι ελεύθερα να πεθαίνουν τραγουδώντας(!) ή όχι.
    Το ΔΝΤ τώρα πώς εμπλέκεται σ΄ αυτά;
    Τι είναι το ΔΝΤ; Ένας μηχανισμός εξασφάλισης (μπράβος) των κεφαλαίων, των δανειστών.
    Τι επιδιώκει το ΔΝΤ; Να διατηρεί το σύστημα τα κεκτημένα του πάση θυσία ακόμα κι αν μεγάλες μάζες πληθυσμού εξαθλιωθούν.
    Πώς διατηρεί το σύστημα τα κεκτημένα του; Όταν εξασφαλίζεται απρόσκοπτα η κερδοφορία του.
    Έχει λοιπόν το χωροφύλακά του.
    Δεν ξέρουν οι δανειστές όταν υπερχρεώνουν μια χώρα; Είναι αδαείς; Γιατί το κάνουν; Μήπως μια χώρα στη μπότα του «συμφώνου σταθερότητας»- σταθερότητα για ποιον άραγε; Για μας άρχισε το στριτηζ- είναι μια κότα με χρυσά αυγά; Τι ξεπούλημα μας περιμένει; Θα τα πουλήσουμε τα νησιά και τις βραχονησίδες;
    Κεφάλαιο- Κέρδος- ΔΝΤ- Πούλι, Παιδί
    Εμείς τι κάνουμε; Υπάρχει πρόταση;
    Μια πρώτη αρχή θα ήταν να αμφισβητηθεί ο μονόδρομος. Ο δρόμος που έχει πάρει ο καπιταλισμός είναι θανατηφόρος. Δηλαδή να αμφισβητηθεί το status quo.
    Να επαναπροσδιοριστεί ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα.
    Να σκεφτούμε και να ψαχτούμε!
    Και βλέπουμε!
    PS. Δεν είμαι οικονομολόγος αλλά για τη ζωή μας και των παιδιών μας πρέπει να σκεφτόμαστε μόνοι μας!

    • Προτείνω να σκεφθούμε «οικολογικά»,και αυτό με δύο έννοιες:
      1.Να μελετήσουμε τα του οίκου μας (οίκος+λόγος).
      2.Να προστατεύσουμε τον οίκο μας,δηλ. τον εαυτό μας,το σπίτι μας,τη χώρα μας, τον πλανήτη μας.Η προστασία του πλανήτη,αν τεθεί ως γνώμονας των πράξεών μας, μας υποχρεώνει να ξανασκεφτούμε τα πάντα,επειδή τα πάντα(κοινωνία,οικονομία,πολιτική,περιβάλλον,ψυχολογία) συνδέονται.Δεν μπορεί να λυθεί το ένα χωρίς να λυθεί το άλλο.
      Και αυτό,πιστεύω,είναι μια καινούρια σκέψη,η οποία συνδέει το κέρδος με την ηθική:το ηθικό είναι και κερδοφόρο και αποτελεσματικό και ωφέλιμο.

  2. Δυο από τους κλάδους της Βιολογίας είναι η Οικολογία και η Εξέλιξη των ειδών. Η λογική δομή και των δυο αυτών κλάδων είναι συναρπαστική και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός για πολλά συστήματα γνώσης.
    Οικολογία:
    Αλληλεξάρτηση όλων των παραγόντων του οικοσυστήματος βιοτικών και αβιοτικών.
    (οικοσύστημα είναι ένα σύστημα μελέτης των σχέσεων και αλληλεπιδράσεων βιοτικών και αβιοτικών παραγόντων μιας περιοχή που μπορεί να είναι από μια γλάστρα στο μπαλκόνι μου έως όλος ο πλανήτης. Ο μελετητής ορίζει τα όρια.)
    Στα οικοσυστήματα, μια αλλαγή σ΄ένα από τα συστατικά τους, έχει ως αποτέλεσμα μια σχεδόν άμεση αλλαγή σε όλα τα υπόλοιπα και μια νέα ισορροπία. Καμιά φορά όμως η αρχική διαταραχή είναι τόσο μεγάλη που το οικοσύστημα δεν ανακάμπτει και τότε οδηγείται σε ερημοποίηση!
    Παράδειγμα: Μια χρονιά η άνοιξη δεν είχε βροχές και η φυτική παραγωγή ήταν περιορισμένη.
    Αποτέλεσμα: λιγότερα φυτοφάγα ζώα, λιγότερα σαρκοφάγα και νέα ποσοτική ισορροπία των οργανισμών που ζούσαν εκεί.
    Αν η ανομβρία πάρει διαστάσεις τότε μια νέα ερημοποιημένη περιοχή είναι γεγονός.
    Εξέλιξη:
    Η δημιουργία νέων ειδών, με νέα χαρακτηριστικά είναι μια πολύχρονη διαδικασία (εκατομμύρια, δισεκατομμύρια χρόνια) που βασίζεται στον ανταγωνισμό για την επιβίωση και έχει ως μοχλό τη φυσική επιλογή. Τα νέα είδη είναι προσαρμοσμένα στις συνθήκες του περιβάλλοντος και υπόκεινται συνεχώς στην πίεση της φυσικής επιλογής και έτσι η εξέλιξη δεν σταματά ποτέ. Σήμερα πιστεύουμε ότι κατά την εξελικτική διαδικασία έχουν γίνει και άλματα κάτι σαν επαναστάσεις , που ακολούθησαν μια μεγάλη μαζική καταστροφή ειδών. Δεν υπάρχει ηθική, καλό ή κακό παρά μόνο ανάγκη για επιβίωση και αγώνας γι αυτό. Επειδή η επιβίωση ενός είδους εξαρτάται από τα άλλα όλα συνδέονται με όλα και είναι απόλυτα προσαρμοσμένα μαζί.
    Παράδειγμα: Γιατί τ΄ αγριολούλουδα είναι άσπρα, κίτρινα και μωβ; Αυτά τα χρώματα βλέπουν οι μέλισσες που συμβάλλουν στην αναπαραγωγή τους!
    Η αλληλεξάρτηση και η αλληλεπίδραση είναι λοιπόν μια αδήριτη αναγκαιότητα. Τα πράγματα λειτουργούν χωρίς ηθική και συναίσθημα αλλά με αναγκαιότητα και ισορροπούν καταπληκτικά!
    Ερώτημα: Υπάρχει ηθική και συναίσθημα στις σχέσεις των κοινωνικών τάξεων, των εθνών, των κρατών;
    Πολύ θα ήθελα να πω ναι, αλλά η λογική και η πρακτική δείχνουν το αντίθετο. Υπάρχει όμως αναγκαιότητα και ανταγωνισμός (στην καλύτερη περίπτωση)
    Υπάρχουν συμφέροντα και αυτά υπηρετούνται.
    Υπάρχει και αγώνας για επιβίωση. Κάθε τάξης χωριστά! (ακόμα και στην οικολογική καταστροφή δεν μπορούμε να συναντηθούμε.)
    Κοινωνικοοικονομικά σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια διαταραχή. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα γιγαντώθηκε και με τα κεφάλαια των κρατών και τώρα απειλεί τα κράτη με χρεοκοπία. Αυτή η διαταραχή έχει ως αποτέλεσμα την κατεδάφιση των κοινωνικών κατακτήσεων 100 χρόνων.
    Είναι το αλληλένδετο των πραγμάτων: Διελκυστίνδα.
    Πώς πρέπει να αντιδράσουν οι πολίτες; (50 χρόνια κράτος πρόνοιας το άντεχε η πολύ φτωχότερη Ευρώπη που έβγαινε κατεστραμμένη από ένα πόλεμο και δεν το αντέχει σήμερα;)
    Να περιμένουμε τον ατομικό μετασχηματισμό, την ατομική ηθική ανασυγκρότηση των ατόμων;
    Οι λαοί δεν πράττουν έτσι. Συνήθως εξεγείρονται (Όταν οι μανάδες δεν είχαν να ταΐσουν τα παιδιά τους στην Αργεντινή όρμισαν!) Αυτό δεν προεξοφλεί μια βελτίωση αλλά η απραξία είναι αντίθετη της Φυσικής τάξης των πραγμάτων.
    Το κέρδος δεν είναι κάτι το αφηρημένο. Κάποιος κερδίζει περισσότερο από όσο το σύστημα αντέχει και η ισορροπία καταλύεται! Είναι βέβαια και εδώ μια παροδική διαταραχή γιατί πάλι κάποτε όλα τα συστήματα ισορροπούν ξανά. Μήπως όμως αν δεν κάνουμε κάτι η νέα ισορροπία θα είναι η ερημοποίηση; Ένα μου φαίνεται σωστό: Μέσα από τη λογική και τους μηχανισμούς του συστήματος δεν υπάρχει λύση. Που είναι η λύση οέο;
    ( Μήπως τα «προβλήματα ελληνικού» τύπου είναι και η ευρωπαϊκά επιχειρούμενη κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους, της κοινωνικής αλληλεγγύης;)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: