Αναρτήθηκε από: mageo | 9 Ιανουαρίου 2012

Χωρίς πορτοκάλια στη Λευκάδα

Σκοτεινά τα Φώτα εφέτος στη Λευκάδα.Μολυβί ουρανός,καταιγίδες,αγριεμένη θάλασσα.Οι πωλητές των πορτοκαλιών, σκυθρωποί, περίμεναν ματαίως τους πιστούς στο έθιμο να εμφανιστούν.Πώς να πειστείς όμως,πώς να επωμισθείς τέτοια ευθύνη;Και εντάξει,τα αγοράζεις τα πορτοκάλια,πώς να πλησιάσεις όμως τα αγριεμένα νερά,που δεν ηρέμησαν ούτε μετά τον σύντομο αγιασμό τους, για να τα εμβαπτίσεις τρις και έτσι να τους μεταδόσεις την θεία πνοή, που θα τα κρατήσει ζωντανά για ένα χρόνο;

Χάνοντας λοιπόν αναγκαστικά αυτή την προοπτική, που μου έδιναν πάντα τα πορτοκάλια αυτή τη μέρα, βρέθηκα με άδεια χέρια.Τι να κάνει κανείς των Φώτων στη Λευκάδα αν δεν ακούει την μπάντα να παιανίζει χαρούμενα άσματα μιας κάποιας υπόσχεσης,αν δεν κρατάει στα χέρια του δέσμη πορτοκαλιών και αν δεν βάζει σε δοκιμασία τη φύση τους, υποβάλλοντάς την στο άγγιγμα του Λόγου;Τι να κάνει;

Χωρίς πορτοκαλί ελπίδες,ακολούθησα τον Αντώνη,κάτω από καταρρακτώδη βροχή,στους καταράκτες του Νυδριού.Οι καταράκτες,αγιασθέντες και αυτοί,έστω εκ του μακρόθεν, δεν μας απογοήτευσαν.΄Ηταν πράγματι υπέρ το δέον ορμητικοί και θορυβώδεις,σαν να μετέφεραν αυτοί το μήνυμα,αν όχι του φωτός,τουλάχιστον της κρυφής του δύναμης.

Αυτά συνέβησαν στη Λευκάδα τη μέρα των Φώτων…
Δεν παραπονιέμαι.Η φύση ταυτίστηκε με την γκριζάδα της σκέψης και των αισθημάτων αυτού του καιρού.Ποιό φως να βρει ποιό τρόπο να παρεισφρύσει;

Ωστόσο κάτι πρέπει να συνέβηκε με τον αγιασμό των υδάτων.Γιατί την άλλη μέρα,έστω και καθυστερημένα,ήρθε το φως.΄Ενα φως κρύο,ψυχρό σαν του νου,που διαπερνούσε το τοπίο, προσδίδοντάς του μια καταπληκτική ευκρίνεια.Τα βουνά,τα νησιά,όλα, αναδύθηκαν από την προηγούμενη θαμπάδα,φωτίστηκαν,ήρθαν πιο κοντά.Σαν να εστίαζες επιτέλους μέσα από έναν υψηλής ανάλυσης φακό.
Eστίαζα,εστία,home!…

Advertisements

Responses

  1. μα τι ωραία χρώματα …!

    • Είναι αυτό το γυάλινο της λιμνοθάλασσας…

  2. ..το συμπληρωματικό χρώμα του πορτοκαλί είναι το γαλάζιο .Μία πορτοκαλί κηλίδα μέσα σε γκρίζο φόντο τείνει σιγά-σιγά να του δώσει μια γαλαζωπή υφή , οπως και αντίστροφα μια γαλάζια κηλίδα σε ουδέτερο γκρίζο φόντο θα το θερμάνει .Αυτός είναι ο νόμος των συμπληρωματικών χρωμάτων στη ζωγραφική και , έχω την εντύπωση , και στο κείμενό σου .

    • Τι να πω…Βρίσκω πολύ ποιητικό αυτόν τον νόμο των συμπληρωματικών χρωμάτων…΄Οπως και τον τρόπο που τον περιγράφεις.Το βλέμμα σου πάντως φωτίζει αλλοιώς το κείμενο και για μένα.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: