Αναρτήθηκε από: mageo | 12 Μαΐου 2015

Συναισθηματική χρεωκοπία

Τόσα χρόνια σκεφτόμαστε τη χρεωκοπία ως οικονομική,πολιτιστική,ιδεολογική,πνευματική κλπ.Δεν αναρωτιόμαστε ωστόσο για τος μέγεθος μιας άλλης χρεωκοπίας,της συναισθηματικής.Γιατί και τα συναισθήματα κάποτε στερεύουν,εξαντλούνται,χρεωκοπούν.Δεν μπορούμμε άλλο να αισθανόμαστε θλίψη,οργή,ντροπή,αγανάκτηση,θυμό,ελπίδα κλπ.
Δεν μπορούμε άλλο να ζούμε αυτό το δίπολο θλίψης-ανάτασης ή,ακόμη δυσκολότερο, κατάθλιψης-μανίας.Είναι εξοντωτικό.Παγώνουμε λοιπόν κάθε συναίσθημα και δραπετεύουμε προς παραδείσους-ερήμους μιας θείας αδιαφορίας.Είναι το τελικό στάδιο της απόγνωσης ατόμων που αγωνίζονται για τα στοιχειώδη,για την επιβίωση.

Συνεχίζουμε ωστόσο να μιλάμε,να αναλύουμε,να εξηγούμε,να προσπαθούμε να καταλάβουμε.Τελικό οχυρό μας στα μετώπισθεν ο λόγος.Φοβόμαστε πως,αν τον χάσουμε και αυτόν,τότε δεν μας σώζει τίποτα.Ωστόσο μιλάμε ή υποδυόμαστε ότι μιλάμε,ότι έχουμε ακόμη κάτι να πούμε;Μιλάμε ή φλυαρούμε ακατάσχετα ως…κύμβαλα αλαλάζοντα,αγάπην ουκ έχοντα;
Χρειάζεται ένα ρίσκο ο λόγος.Πώς να το πάρουμε όμως έτσι παγωμένοι,που είμαστε;

Και τώρα σιωπή και μουσική…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: